Welkom!


Ik ben Paul, geboren in 1967. Sinds 2008 ben ik de trotse bezitter van deze originele Nederlandse Volkswagen Kever 1300 uit 1966 in de kleur Seesand. Gekocht op gevoel, zonder verstand van Kevers of autotechniek. Was dat verstandig? Nee. Was en is het leuk? Ja!!! Hier kun je meekijken wat er sindsdien allemaal gebeurd is. Groeten, speciaal aan alle Keverfans - en veel plezier op deze pagina's! Kijk ook eens op mijn site Kevervoorbeginners

21 juli 2009

CSI toiletrolhoedje

Wat leg je in je Kever als je besloten hebt om hem niet vol te hangen met allerlei al of niet originele (en vaak prijzige) auto-accessoires? Vorig jaar had ik het idee om er wat simpele spulletjes uit die tijd in te leggen. Op de hoedenplank liggen sindsdien wat tijdschriften uit 1966. En nog een fraai hoogtepunt van burgerlijke truttigheid:





Budel 2008

Tijdens het internationale keverweekend van de Keverclub in Budel in 2008 liep ik langs al die standhouders en zag toen ook een standje met allerlei dingetjes voor in en op de kever. Ze hadden daar ook van die gehaakte toiletrolhoedjes van vroeger. Ik vond het wel grappig en maakte een fotootje:



Een tijdje later zat ik te twijfelen of ik ook zo'n ovalen wit bordje met "19-NL-66" bij de bumper zou monteren. Ik wou natuurlijk weer eens origineel zijn, dus nee, toch maar niet. Toen schoten mij even later die toiletroldingen weer te binnen. Wie weet maken ze er wel eentje op maat voor mij? Met het jaartal erop in grote cijfers ? Maar ja, ik had natuurlijk geen gegevens van die mensen van die stand. Dan maar wat Googelen en hé, op Marktplaats vond ik diezelfde toiletrolhoedjes weer terug. Ze deden me wel heel erg denken aan diegene die ik in Budel had gezien! Dat moesten wel dezelfde mensen zijn. Maar het toeval wilde ook nog: ze wonen in het Zeeuwse dorp waar mijn moeder ook woont!

Even mailen...

Ik stuurde hen een mailtje met het verzoek om een toiletrolhoedje te maken in de kleuren donkerbruin (past wel bij de zwarte bekleding van de Kever) en Seesand, de lakkleur. En heel groot "1966" er op graag. Ze vonden het een leuk idee en het hoedje zou gemaakt worden. Rond die tijd bestelde ik bij Paruzzi zo'n koffertapijt voor de kever, want ik was die rommelige toestand in de kofferbak wel een beetje beu. Ik liet het voor het gemak bezorgen bij mijn moeder in Zeeland, want ik zou een paar dagen later deelnemen aan de Zeeuwse Keverdag.

Zeeuwse Keverdag met verrassing

Toen ik met de Kever bij mijn moeder aangekomen was werd er 's avonds gebeld. Daar stond een wildvreemd echtpaar met een toiletrolhoedje voor de deur. Mijn toiletrolhoedje! Ze stelden zich voor: Ron en Miranda. Ron werkt bij Paruzzi in het Zeeuwse Yerseke en bezorgde een koffertapijt voor een kever in zijn eigen dorp. Bij een mevrouw van 80! En dan was er nog die meneer die een speciaal toiletrolhoedje besteld had. En die een weblog had over zijn autootje, waarop te lezen was dat zijn familie uit Zeeland kwam! Zo hadden ze na een rondje hoger CSI-"crime scene investigation"-puzzelen bedacht dat ik vast wel met de Kever naar de Zeeuwse Keverdag zou komen en nog even bij moeders langs zou gaan! Ze bleken zelf ook Keverfans te zijn en een Kever cabrio te bezitten.

Nee, helaas...

Ik was natuurlijk compleet verrast en blij - maar zij niet. Ze keken wat zorgelijk heen en weer tussen het hoedje en mijn kever. Nee, helaas. "Dit is niet precies de goede kleur. Je mag hem wel nemen hoor, maar het is gewoon niet de goede kleur. We gaan het opnieuw proberen als je dat wilt". Wát een service! Het toiletrolhoedje ging weer mee terug.



Even later hadden we via de mail nog verder contact. Of ik nog wat foto's op kon sturen van de Kever. Weer later kreeg ik zelfs kleurstalen opgestuurd met nummers. Welk kleurnummer zou het dichtste bij de lakkleur komen? Uiteindelijk kwam hij met de post en... hij is helemaal perfect. Sindsdien rijd ik rond met de mooiste hoedenplank van de wereld!

Ron & Miranda, nogmaals bedankt, jullie zijn GEWELDIG!

Zeeuwse Keverdag 2009

Een fraaie locatie, mooi weer, leuke toerrit, relaxte sfeer, leuke mensen gesproken, goed geregeld en nog een T-Shirt cadeau ook. Wat wil je nog meer?

Bijna dubbelganger: 19-50-BM

Ik kwam zelfs nog een bijna-dubbelganger tegen op de Markt in Middelburg: Een witte 66iger (ik vermoed in de kleur Perlweiß) van een meneer uit het Zeeuwse Zaamslag.


Deze 19-50-BM is op 26 juli 1966 te naam gesteld. De mijne op 13 juli! De auto was werkelijk in een fantastische staat. Hij was van een huisarts geweest die hem daarna aan een echte liefhebber verkocht die hem altijd binnen had laten staan.




De huidige eigenaar heeft hem nog maar twee jaar. Dat de auto zo lang binnen heeft gestaan was te zien. Behalve wat droge rubbers hier en daar stond hier een "nieuwe" 66iger voor mijn neus! Zelfs de tapijtstukjes waren nog prima. En zonder al die kleine roestplekjes van de mijne... Jaloers? Ik? Euh... toch wel heel even hoor...

Hier een paar van de imho mooiste foto's:










Klik hier voor alle 57 foto's:

Zeeuwse Keverdag - 19 juli 2009

28 juni 2009

Kever-bronchitis

Ervaren Keversleutelaars kijken ongetwijfeld hoofdschuddend naar deze blog. "Waar máák je je druk om?" vragen zij zich vast af, terwijl ze op een zatermiddag eventjes de carrosserie lichten, de motor vervangen of de versnellingsbak een beurtje geven. Maar voor beginners als ik is alles even nieuw en leuk. Hoewel...



Ha die massa!

Keverliefhebbers fronsen nog wel eens de wenkbrauwen als ze horen dat je Kever met 6 Volts accu rondrijdt. Er volgt zo'n blik in de trant: "Tja, dat moet je wel willen dan. " Vanwege de hoge Amperes die door die stokoude stroomkabels moeten is het immers maar zo net aan. Nogal wat mensen laten de boel dan ook ombouwen naar 12 Volt. Maar er zijn ook genoeg 6 Volt rijders die dagelijks bewijzen dat het allemaal wel kan en er helemaal niet moeilijk over doen. Mits de afstellingen goed zijn en de vitale onderdelen in goede conditie zijn moet het allemaal kunnen. En de 6V Keverfans koesteren hun mantra: "massa, massa en nog eens massa!". Kortom: houd de 6 Volt bloedsomloop in goede conditie en het lukt wel met onze "gezonde patiënt".

"Lekker" aanduwen...

Sinds enige tijd begon ik onvrijwillig wat routine te krijgen in het aanduwen van mijn kever. Stond ik daar op het parkeerterrein bij de supermarkt of bij mijn werk. Met een warme motor starten was vorig jaar geen probleem: Gaspedaal helemaal indrukken, contact aan, een hees uche-uche-uche-uche van de startmotor en ergens vanuit de ingewanden volgde een geruststellende trilling die eindigde in een hoge toeren compositie: "Motortje loopt meneer!". "Goed zo jongen!" Gas terug naar stationair en wegrijden maar.

Maar de laatste keren bleef het in zulke gevallen bij een uche-uche-uche en daarna een steeds langzamer uche .... uche .............. uche! Verder bleef het stil. "Grrr, daar gáát mijn accu" flitst er dan door je hoofd. Contact uit, even wachten, zwetend de starende of meelijwekkende blikken van omstanders negeren en nog maar een keer. Het eindigde in aanduwen.

Nee!!!!

En zo ging dat een paar keer. De laatste keer werd ik er zelfs boos van. Met een "jij gaat mij hier niet laten staan"-blik heb ik niet nog een startpoging gewaagd maar direct de kever aangeduwd, contact aan, er in gesprongen, in zijn 2, koppeling op laten komen en prut prut prut --- vroem! Ziezo, afgelopen met die onzin! En waar zijn nu de bewonderende blikken van toeschouwers hè? Nou, nergens dus, want er was niemand te bekennen. Zal je net zien. Stelletje ramptoeristen!

Vorige week de kever maar eens naar de garage gebracht. Want ook tijdens het rijden vond ik hem niet altijd lekker reageren. Motortje liep wel goed en constant, maar accelereren ging wat stroef en zijn top halen ook al niet. Misschien iets met de choke of met de carburateur? Filter verstopt ofzo? Ook moest ik bij de koude start (netjes de choke aangezet) tóch nog een propje gas bijgeven. Dat ging vroeger ook beter. Zulke dingen kunnen - als ik de reacties op het keverforum mag geloven - nogal wat verschillende oorzaken hebben.



Gisteren de kever opgehaald. De hele ontsteking is gecheckt en opnieuw afgesteld, nieuwe contactpunten en de kleppen zijn gesteld. En ze hebben de stokoude bobine vervangen door zo'n flitsende Blue Coil van Bosch, die een extra sterke vonk zou maken. Er zou door het 6 Volt verhaal en de oude bobine te weinig stroom overblijven om een lekkere vonk te maken.



Onderschat hem niet. Ik geloof dat er iets van 30.000 Volt ontstaat tijdens de vonk...

Ik had er al eens over gelezen, maar toen ik wegreed bij de garage merkte ik het meteen. De kevermotor sprong zowat aan toen hij het contactsleuteltje al zag (OK OK, beetje overdrijven). Hoe dan ook: het geeft een goed gevoel en we zullen de komende tijd eens rustig aankijken of hij nu over het geheel lekkerder loopt.

21 juni 2009

Budel 2009

Vandaag ben ik voor de 2e keer naar Budel geweest. Voor de niet-Keverkenners onder ons: Dat is het grootste landelijke evenement van de Keverclub Nederland, voor alle luchtgekoelde Volkswagens. Het was weer overweldigend groot(s) met heel veel gewone en vooral ook bijzondere auto's.

Anders dan vorig jaar, toen tijdens "blubber Budel" het terrein veranderde in een soort moerasgrond, was het dit jaar prachtig weer. Het voordeel van mooi weer is ook dat er zoveel zon op je Kever knalt dat 'ie bijna vanzelf gaat glimmen!

Van Budel 2009


Van Budel 2009


Van Budel 2009
Wat de aankopen betreft heb ik me ingehouden: Nog een leuk T-shirt en een anti-stresskevertje gescoord. Volgend jaar is er hopelijk weer wat meer geld in kas voor de Kever zelf...

In het webalbum (19 foto's) vind je onder andere een paar bijzondere auto's die je "op" Budel kon zien. Klik op het plaatje hieronder:

Budel 2009